تبليغاتX
عاشقانه

+ نوشته شده در چهارشنبه 1387/05/16ساعت 1:10 توسط علی |

+ نوشته شده در جمعه 1386/09/16ساعت 12:48 توسط علی |

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کو زه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

بدست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز دَم گرمو چموشش رات

سخت در خاک گلویم بفشارد

و خواب خفتگان را آشفته تر سازد

تا بدین سان بشکند هر دم سکوت مرگبارم

 

+ نوشته شده در جمعه 1386/09/16ساعت 12:40 توسط علی |

دل من يه روز به دريا زد و رفت
پشت پا به رسم دنيا زد و رفت
پاشنهء كفش فرارو ور كشيد
آستين همت رو بالا زد و رفت
يه دفعه بچه شد و تنگ غروب
سنگ توي شيشهء فردا زد و رفت
حيووني تازگي آدم شده بود
به سرش هواي حوٌا زد و رفت
دفتر گذشته ها رو پاره كرد
نامهء فرداها رو تا زد و رفت
زنده ها خيلي براش كهنه بودن
خودشو تو مرده ها جا زد و رفت
هواي تازه دلش ميخواست ولي
آخرش توي غبارا زد و رفت
دنبال كليد خوشبختي مي گشت
خودشم قفلي رو قفلا زد و رفت
يه دفعه بچه شد و تنگ غروب
سنگ توي شيشهء فردا زد و رفت
حيووني تازگي آدم شده بود
به سرش هواي حوا زد و رفت
دفتر گذشته ها رو پاره كرد
نامهء فرداها رو تا زد و رفت
حيووني تازگي آدم شده بود
به سرش هواي حوا زد و رفت
به سرش هواي حوا زد و رفت 


+ نوشته شده در جمعه 1386/08/11ساعت 21:26 توسط علی |

منو درگیر خودت کن تا جهانم زیرو رو شه
تا سکوت هرشب من با هجومت روبرو شه

بي هوا بدون مقصد سمت طوفان تو مي رم
منو درگير خودت کن تا که آرامش بگيرم

با خيال تو هنوزم مثل هر روز و هميشه
هر شب حافظه ي من پر تصوير تو مي شه

با من قريبگي نکن با من که درگير توام
چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام

با من قريبگي نکن با من که درگير توام
چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام من مات تصوير توام

تو همين جايي هميشه با تو شب شکل يه روياست
آخرين نقطه ي دنيا تو جهان من همين جاست

تو همين جايي و هر روز من به تنهاييم دچارم
منو نزدیک خودم کن تا تو رو يادم بيارم

با خيال تو هنوزم مثل هر روز و هميشه
هر شب حافظه ي من پر تصوير تو مي شه

با من قريبگي نکن با من که درگير توام
چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام

با من قريبگي نکن با من که درگير توام
چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام من مات تصوير توام

+ نوشته شده در یکشنبه 1386/07/15ساعت 4:27 توسط علی |

هنگامي كه مرا ترك گفتي

فريادي از اعماق وجودم برخاست

فريادي مانند طوفان

كه موج هاي دريا را مي شكافد

اين موج قلب من است

و آن طوفان، ترك تو!............

+ نوشته شده در سه شنبه 1386/07/03ساعت 4:37 توسط علی |

 چشمانت نگاه كردم و

 

گفتم بدان اسمان قلبم

 

با تو يا بي تو بهاريست

 

همان لبخندي كه توان را

 

از من مي ربود بر لبانت

 

زينت بست.

 

و به ارامي از من  فاصله

 

گرفتي بي هيچ كلامي.

 

من خاموش به تو نگاه می كردم

 

و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت

 

نحيف لحظه اي فقط لحظه اي  مي انديشيد كه

 

اسمان بهاري يعني ابر

 

باران رعد وبرق و طوفان

 

ناگهاني

 

و اين جمله ،جمله اي

 

بود بدتر از هر خواهش

 

براي ماندن و تمنايي

 

بود براي با او بودن

+ نوشته شده در چهارشنبه 1386/05/24ساعت 22:11 توسط علی |

دوباره دلم واسه غربته چشمات تنگه

                              دوباره این دل دیونه واست دل تنگه

وقته از تو خوندنه ستاره ی ترانه هام

                              اسمه تو برای من قشنگ ترین اهنگه

بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم

                             با تو اما میرسم به قله ی اوازم

اگه تا اخره این ترانه با من باشی

                            واسه تو سقفی از اهنگ و صدا میسازم

با یه چشمکه دوباره منو زنده کن ستاره

                            نزار از نفس بی افتم تویی تنها راه چاره

ای ستاره ای ستاره بی تو شب نوری نداره

                             این ترانه تا همیشه تورو یاده من میاره

تویی که عشقمو از نگاه من می خونی

                             تویی ک تو تپش ترانه هام پنهونی

تویی که هم نفسه همیشه ی اوازی

                             تویی که اخره قصه ی منو می دونی

اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه

                              اگه خونم بی چراغه چشمه تو تاریکه

می دونم اخره قصه میرسی به دادمن

                               لحظه ی یکی شدن تو اینه ها نزدیکه

با یه چشمکه دوباره منو زنده کن ستاره

                            نزار از نفس بی افتم تویی تنها راه چاره

ای ستاره ای ستاره بی تو شب نوری نداره

                             این ترانه تا همیشه تورو یاده من میاره

+ نوشته شده در شنبه 1386/05/13ساعت 1:13 توسط علی |

چو دردي بر سر درد آفريدند

                  به درمان دلم صبر آفريدند

                                       اگر گل را به زيبايي كشيدند

                                                             كنارش خار را هم آفريدند

                                                                           كجا رفتند آن عاشق پرستان؟

                                                                                             كه روزي تيغ صرصر آفريدند

پريشان مي شوم در ياد رويت

                 مرا شيداي شب گرد آفريدند

                                    بميرم من براي فصل پاييز

                                                 كه بار و برگ او زرد آفريدند

                                                               تب و تابم مگير اي چرخ گردون

                                                                                   مگر بخت مرا سرد آفريدند؟

از آن روزي كه چشمم بر تو افتاد

                     خدا داند كه شب درد آفريدند

                                        خدا را شكر درياي دلم را

                                                       به امّيد شب جذر آفريدند

                                                                    بسوزم در ميان بزم عشّاق

                                                                                     اگر روزي مرا ترد آفريدند

نمي دانم چرا يادم نكردي

                  ببين!! عشق مرا پرت آفريدند؟

                                      كناره پنجره آنقدر ماندم

                                                  كه ديدم روي آن گرد آفريدند

                                                                   بسوز اي دل هزاران بار ديگر

                                                                                  كه سوز عشق تو سرد آفريدند

+ نوشته شده در پنجشنبه 1386/04/28ساعت 8:34 توسط علی |

عشق یعنی با تو خواندن از جنون      

                                            عشق یعنی سوختن ها از دروون

عشق یعنی از سوختن تا ساختن          

                                            عشق یعنی عقل و دین را باختن

عشق یعنی دل  تراشیدن  ز گل          

                                            عشق یعنی گم شدن در باغ دل

عشق یعنی تو   ملامت  کن مرا            

                                            عشق یعنی میستایم من تورا

عشق یعنی در پی  تو  در به  در            

                                            عشق یعنی یک بیابان درد سر

عشق یعنی با   تو  آغاز  سفر                

                                            عشق یعنی قلبی آماج خطر

عشق یعنی تو   بران  از خود مرا            

                                            عشق یعنی باز می خوانم تو را

عشق یعنی بگذری   از  آبرو                 

                                            عشق یعنی کلبه های آرزو

عشق یعنی با تو گشتن  هم  کلام         

                                            عشق یعنی انتظار یک سلام

عشق یعنی دستهایی رو به  دوست       

                                         عشق یعنی مرگ در راهت نکوست

عشق یعنی شاخه های گل در سبد       

                                             عشق یعنی دل سپردن تا ابد

عشق یعنی سرو هایی  سر بلند           

                                             عشق یعنی خار ها هم گل کنند

عشق یعنی تو بسوزانی مرا                 

                                             عشق یعنی سایه بان من تو را

عشق یعنی بشکنی قلب مرا                

                                            عشق یعنی می پرستم  من تو را

عشق یعنی ان نخستین حرف ها            

                                             عشق یعنی در میان برف ها

عشق یعنی یاد ان روز نخست               

                                          عشق یعنی هر چه در ان یاد توست

عشق یعنی تک درختی در کویر              

                                            عشق یعنی عاشقانی سر به زیر

عشق یعنی بگذری از هفت خان             

                                          عشق یعنی آرش و تیرو کمان ...

+ نوشته شده در چهارشنبه 1386/03/23ساعت 22:56 توسط علی |